ზამთარი


ყვითელმა ფოთლებმა დამათოვა, 
მალე ზამთრის სუსხიც მოიმატებს, 
ნუთუ აღარასდროს აღარ მოხვალ?
შენი არსებობა? როგორ გაქრეს...

შენი სიტყვებით და  სურვილებით,
გული გაყინულად დამირჩება.
რა უცნაურად გვტოვებს იმედი.
როცა მოლოდინიც აღარ გრჩება
Mari-Rostomashviliმარი-როსტომაშვილი

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი