ნიჭის წინაშე

მე ლექსს კი არ ვწერ —
ვაბულბულებ.
განა ვხალისობ?
თითქოს ფურცელზე ვარდი ხარობს —
თან მოვარდისფრო.

თითქოს ტოროლა
მეუბნება საჭირო ფრაზებს,
თითქოს კალამი
კარგად მიცნობს — კითხულობს აზრებს.

მას ვუფრთხილდები —
ნიჭის გამო ბევრი რამ მმართებს,
როგორც პოეტს,
და არა როგორც ვიღაცა გამვლელს.