ნუ მკითხავ


ნუ მკითხავ ვინ ვარ და რა მინდა,
მე ვარ უცნობი, შორეული მგზავრი,
ღამემ სარკმელთან ბინდი გაშალა
და გაქრა ჩემი ფიქრების ჯარი.
მოვედი ჩუმად, რომ დაგიტოვო
ეს მონატრება, სევდა და ვარდი,
შენი თვალების ლურჯი სინათლე
და ჩემი სულის უთქმელი დარდი.
და თუ ოდესმე ქარი ამოქრის,
თუ გაზაფხულის იები ყვავის,
იცოდე, რომ მე ისევე გელი,
ვით შორეული ნაპირი — კარგი?

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი