ქარი გაჰკივის

ქარი გაჰკივის. არავინ უსმენს.
ვინ იცის, რამდენ სიმართლეს ამბობს.
არავინ გიცდის. არავინ გითმენს.
სარკეში ხალხი, თავის თავს არ ცნობს.
არცერთი სიტყვა. არცერთი წვეთი.
არ მსურს, გულთან მივიკარო ახლოს.
თითქოსდა დილეგს, ჰგავს ეს ოთახი
და მძიმეა ღამე, რომელშიც ვსახლობ.