მე, რომ

მე, რომ დამაკლდა,
მარწმუნებდნენ, რომ ეს ნაკლია,
მე, ვაპატიე,
მან მითხრა, რომ ჩემი ბრალია,
მე, რომ ვანათებ,
ამბობენ, რომ გარეთ ქარია,
მე, არ ვიბრძოდი,
მათ ხელებში, მაინც ფარია.

მე, რომ აქ ვდგავარ,
ვხედავ სხვები, ისევ გარბიან,
მე, დავიღალე,
ჩემთვის წელი, თქვენთვის წამია,
მე, დღეს ვიწვიმე,
მაგრამ შენთვის, მაინც დარია,
მე, კვლავ ვბობოქრობ,
რადგან სხვები, ჩუმად არიან.