თვით'მფრინავები


უიმედობა სერავდა ზეცას,
ის კი მარტოა ისევ, ვხედავ შორიდან,
დღეებს მე კვლავ ფურცელივით ვკეცავ,
შემდეგ კი ვუშვებ ცაში თვითმფრინავს.
უბანში მახსოვს გაბმული ლენტა,
ეს იყო მაშინ, სუიცუდური ქრონიკა,
სულს ისევ როგორც თვით'მფრინავს ვხედავ,
როგორ დაფრინავს, როგორ მიფრინავს ...

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი