ნაგავსაყრელი


მთელი დღე ვფიქრობ,
მთელი დღე ქრება,
მაგრამ იცვლება 
- კვლავ არაფერი.

თითქოსდა მიცნობ,
თითქოსდა მხედავ,
საერთო დაგვრჩა
- აღარაფერი.

იქნებდა იგრძნო,
იქნებდა მიხვდე,
ცხოვრება გახდა
- ნაგავსაყრელი.

არაფერს ვიტყობთ,
არაფერს ვიძენთ
და ჩვენ ამიტომ 
- გადავსხვაფერდით.

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი