გილგამეში

ნი მე ატამივით მხლიჩავს რეალობა,
მძიმე ჟარგონებით ლექსში ვითარეშე.
სიყვარული არის მხოლოდ ზედა ლოჟა,
სადაც უკდავებას ვეძებ როგორც გილგამეში.
მინდა სითბო იგრძნო სადაც ყინავს,
სადღაც ბნელ და სადღაც ცივ ღამეში.
ახალი დღე რომ არ ჰგავდეს წინას,
იქნებ დავაკვირდეთ, თუ რას მიგვანიშნებს.
ორად გახლეჩილი ვბრუნდები შინ,
წრეზე დახვეული დროის სპირალებში.
სადაც სისხლით იღებება ქალაქები,
სადაც პოეტების ცრემლებია ფიალებში.
ველზე დავემსგავსე ტრამალის მგელს
და მე თქვენს ფიქრებში მქვია ლეში.
თუ ის ბნელ ბილიკებს აგვარიდებს,
ბოლოს აღმოვჩნდებით წმინდა ხელში.
ნი მე ატამივით მხლიჩავს რეალობა,
მძიმე ჟარგონებით ლექსში ვითარეშე.
სიყვარული არის მხოლოდ ზედა ლოჟა,
სადაც უკდავებას ვეძებ როგორც გილგამეში.