აგრიპნია

- გაიღვიძე?
- რთული კითხვაა.
- რატომ? 
- არ მახსოვს.
- რას ნიშნავს არ გახსოვს?
- ზოგჯერ უბრალოდ მღვიძავს და არ მახსოვს როდის მეძინა.
- გუშინ ღამით გეძინა თუ არა, არ გახსოვს?
- ვფიქრობ, რომ არ მძინებია.
- რას აკეთებდი?
- აუცილებელია, რომ რამეს ვაკეთებდე?
- თუ არაფერს აკეთებ, მაშინ უნდა გეძინოს.
- მეც მინდა, რომ მეძინოს, მაგრამ შენ არასდროს ჩუმდები.
- მე მაბრალებ? გუშინ შენთან საერთოდ არ ვყოფილვარ.
- შენ სულ აქ ხარ და ცდილობ ბოლო მომიღო.
- მე მინდა, რომ სწორად იცხოვრო, რადგან მხოლოდ შეცდომების დროს გახსენდები.
- გამუდმებით წარსულს მახსენებ, ან ყურში ჩამყვირი, რომ მომავლისთვის რამეს უნდა ვაკეთებდე.
- და რაში არ მეთანხმები?
- უბრალოდ მინდა, რომ თავი დამანებო, შენს გამო საერთოდ ვეღარაფერს ვაკეთებ. 
- გუშინ ღამით მთხოვდი, რომ შენთან დავბრუნებულიყავი.
- სისულელეა, მე აღარ მინდა შენი ნახვა.
- ჩემს გარეშე არავინ ხარ, სანამ არ მოვედი, შენც გამუდმებით ამას იმეორებდი.
- მე არ მიძინია, მაგრამ შენ აშკარად სიზმარი ნახე.
- უძილობისგან ვერ აზროვნებ, როდესაც საბოლოოდ დამკარგავ, მაშინ მიხვდები, რომ მე შენ გჭირდები.
- ჩემს ქმედებებზე პასუხს თავად ვაგებ, არ მჭირდება შენი დევნა.
- როდესაც ტალახში აღმოჩნდები, ისევ მე გაგახსენდები, რადგან ყოველთვის, როდესაც ხელებს ისვრი, სხვანაირად საუბრობ და ერთხელ როდესაც წავალ, აღარ დავბრუნდები.
- ზუსტად ეგ მინდა.
- ბოლოს წინა შეხვედრა გახსოვს? 
- არა.
- მუხლებზე დაცემული მოხვედი ჩემს კართან, განწირული ხმით ამბობდი, რომ მორიგი შეცდომა დაუშვი.
- მსგავსი არაფერი მახსოვს და არც მინდა, მახსოვდეს, რადგან ყველაფრის დავიწყებას ვცდილობ.
- იაზრებ რასაც ამბობ? 
- სრულიად.
- მეეჭვება.
- ხედავ? ახლა ვცდილობ დაძინებას, შენ კი არ ჩუმდები, გინდა, რომ გამუდმებით რაღაც გამოვასწორო, მე კი შენს გამო სიმშვიდე მაქვს დაკარგული.
- გინდა, რომ მიუღებელი გახდეს შენი პერსონა სოციუმისთვის?
- არა, მაგრამ, დავიღალე, ამიტომ სულერთია.
- არ ვარ დარწმუნებული, რომ საღ გონებაზე ხარ, საერთოდ გახსოვს რა მქვია?
- სინდისი.