გველკაცა
ვის უნდა ენდო ძნელია, ვინ საკეტი - ვინ მთქმელია, სადაცა ფარულ ამბავსა გასცემს, ის კაცი უკვე გველია. რომ გთხოვე გულში შეგენახა, რატომ დამისვი შამათი, დამნაშავე ხარ რას ტყუი, მაგას რად უნდა კამათი. არც გინდა რომ გაპატიო, იქნებ რა მავნე სჩადი. შენისთან ამხანაგს არ ვუსურვ, არც კაცს, არც გველს და არვის. ვის უნდა ენდო ძნელია, ვინ საკეტი - ვინ მთქმელია, სადაცა ფარულ ამბავსა გასცემს, ის კაცი უკვე გველია.
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
1 კომენტარი
საზომი (რიტმი) მერყევია — სტრიქონების სიმარცხილე არათანაბარია, რაც კითხვისას „წაბორძიკებას" იწვევს.
ზოგან სინტაქსი ხელოვნურად არის აწყობილი რითმის გულისთვის (მაგ. „რატომ დამისვი შამათი"), რაც ბუნებრივობას აკლებს.
აზრობრივადაც ცოტა თხელია — ბრალდება/წყენა გამოთქმულია, მაგრამ განვითარება არ ხდება, სამივე შუა სტროფი დაახლოებით ერთსა და იმავეს იმეორებს სხვადასხვა სიტყვებით.შინაარსი უამრავჯერ ნათქვამია ბევრგან სხვა ავტორების ლექსებში.მეტაფორები არახალი.