კლდეზე პატარა

კლდეზე პატარა ნაფიქრი დაიძრა ჩემში ოცნებად
ცების მესერებს გახსნის და ფერები მესაოცრება!
იმხელა გრძნობა დაგროვდა ამ პაწაწინა ყიაში
ვერ მართავს გულის ჭაობი ჩემნაირ ეპარქიაში!
ასე უთქმელად თენდება ამ დაღამების გრაალი
ვესწრები დიდ საიდუმლოს- ამაზე კარგი რა არი?!
ვერ ვხვდები ისე მიფრინავს ქარივით ფიქრთა ბლოკადა
და განა კონკრეტიკაში- მიფრინავს ასე ზოგადად!
ლურჯად მცურავი ნისლი კი შეჩვევით პირს რომ მოაღებს
ჩემს მოგონებებს იმ წამს ხელს მხედართ მთავარი დრო ახებს!