კარზე კაკუნია
„მე რომ წავალ, ჩემს ყვავილებს წყალი უსხით, ოღონდ მთლად ზედმეტი არ მოგივიდეთ. წყნარად უსხით, წყნარად. ერთ დღესაც რომ იხარებენ, გაახსენებთ ჩემს თავს, იმაზე იფიქრეთ დღისით და ღამით. ჩემს ბლოკნოტს ჭუჭყი არ მოედოს ბევრი, ცოტაც არ კმარა? ნუ იფიქრებთ ჩემს გარეშე წარსულსა და გასულ თვეებზე. იქნებ კარზე კაკუნია, იქნებ ჭიშკრის ხმა გაისმა მარად.“ ავტორი: ნიკა ყუფუნია
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
0 კომენტარი