-


ხის ძირი ჩემი მეგობარია
თვალთა უხილავ იდუმალება
დაფარულია გრძნობათა რისხვა
ბედნიერების მძიებელია

გაზაფხულია ყვავილოვანი
ხის ეს ტოტები ღიმილს ელიან
და გაფურჩქნულა სიამოვნებით
მისი ფესვები ჩამარხულია

ჩემი ფიქრები ყოვლად შენია
და მოსაყოლიც არაფერია
ბუნება ჩემი სულის ყოფაა
მარადიული განმარტოვება

მასალის გამოყენებისთვის, დაუკავშირდით ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი