ნუღარ მისტირი წარსულს

რატომ მისტირი წარსულს ? ჰეი შენ ადამიანო , ნუთუ არაფერს ნატვრობ ?!
ნუთუ აღარ გაქვს ამქვეყნად  სურვილი, ნუთუ სიციცხლეს აღარ უღიმი.
რატომ მისტირი ? რადგინდა ცრემლი ? შენს სახეს უხდება ღიმილი ბევრი.
ცისაარტყელაა ცხოვრება ჭრელი , შესანიშნავი მრავალი ფერით.

სახეზე რომ გაქვს ღიმილი შენი, მე მაშინ მიყვარს სიცოცხლე ჩემი.
მეც მომერევა ხანდახან ცრემლი, როცა არავარ მე შენს  გვერდით.
მინდა გათელო წარსულის მტვერი, თან მოგაშორო ეს ცრემლი მწველი.
გულით მოგიძღვნა ეს ლექსი ჩემი, რომელიც არის დღეს მხოლოდ შენი.

სიცოცხლისთვის საბრძოლველი , ფიქრებიც თუ წაგექცა ,
წარსულიდან მოლანდებამ გული ისევ აგიწვა ,
სიყვარულის მოლოდინმა სახეც თუკი დაგიწვა,
აღმაფრენა ცხოვრებაში თუკი კვლავ გადაგავიწყდა.

ცრემლებმა თუ თვალებიდან უკვე ისე იდინა,
როგორც ჩანჩქერი გადმოჩქეფის წვიმისას.
თუკი შენში გამეფდება ავდარი,
და ფიქრები აღარა გაქვს მრავალი.

თუ შენი ხსნა წარსულს ისევ მიანდე , 
მომავალი შენთვის დღესაც იავდრებს.
თუ არ გწყალობს თავმდაბლობის ნარგავიც,
მიდი მიდი ცხოვრებიდან გაიტანე ნაგავი.