ფიქრები ღამით

ქაღალდის ფიქრებს ეშიანიათ სიკვდილი ღამით, ისინი ღამით თეთრ ფურცლებზე იწერებიან, თავის ტკივილი სამყაროში დააქვთ დიდძალი ადამიანო სევდა ძირად რად მოგდებია?! ხან შეიძლება ფიქრი იყოს ყველას მგოსანი და ბედნიერი დარბაიზულ სამოსშიც ვნახოთ, მაგრამ ღამეო თვით მორთულო ზამთრის სიცხადით, ასე მტანჯველი ყინვა შენი გაგიმეტია. სადღაც ქუჩებში მარტოდ მიმავალს ბავში ზამთარში, თბილ ლოგისნ ეძებს და საბრალოს ღია ცის ქვეშ ჩასძინებია, ხან ცარით არის ბავშური მზე მიმოხატული და თან ამ ქუჩებს ქარის მტვერიც აჰკიდებია, ფიქრები ძველი მოხუცისა ნაამბობარი ტკბილ ამბავს ამბობს და ღრმა მწუხრით ჩასძინებია. იცი ყოველი დროებითის გვრჩება ფიქრები ამ ბითურ სიტყვას გულში ჩემში ღრმად უწერია. მარტოდ მიმავალს, დეკემბერში ცივი ფიქრებით, მე სიყვარული გულში ფიქრად დამსველებია. ვიცი დათბება მოვა ზაფხულის მწველი დღეები მაგრამ ამ ფიქრებს ჯერ დათბობა არ უწერიათ.