მიწასთან ახლოს და ციდან სამ მეტრზე


*******
მიწასთან ახლოს და ცამდე სამ მეტრზე,
ოცდაათი წლის მოხუცი ვწევარ,
აღარ ვაგროვებ ოცნებებს ხელზე, 
აღარც მიწაში დამარხვა მზარავს.
​
ეს ასაკია? თუ რაღაც წყევლა —
როცა თვალები - ჭა, სული კი - ბებერი,
და როცა ყველა გადავლილმა წელმა
გულზე დატოვა მტვრის ნაცრისფერი.
​
არც ჭაღარა მაქვს, არც ყავარჯენი,
მაგრამ სიტყვები მამძიმებს მხრებზე,
მე ჩემი თავის დავრჩი მგოსანი,
მიწასთან ახლოს... და ცამდე სამ მეტრზე..
​
2026,02,12.ო.ზოიძე უცნობი რომანტიკოსი.

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი