ღამეა მშვიდი და ნისლიანი;

ღამეა მშვიდი და ნისლიანი..
-------------

​ღამეა მშვიდი და ნისლიანი,
წვიმამ დახაზა სარკმელზე ზოლი,
მოდის ფიქრები  და გვიანია,
ქარს მიაქვს ჩემი სულის ამბორი.

​ველოდი შენს ხმას,როგორც მესიას,
წყვდიადში სველი ბჟუტავს ლამპარი,
ეს მარტოობა ჩემი წესია
და მოგონება უცხო ზღაპარი.

​მესმის ნაბიჯი ნელი, მალული,
თუმცა ეს მხოლოდ  წვიმის წვეთია,
სულში ატირდა ძველი წარსული,
ეს ტანჯვა ჩემი მწარე ხვედრია.

​რომანტიკოსის ლურჯი ოცნებით
ისევ ივსება ეს ცივი სახლი,
მე შენს სახებას კვლავ ველოცები,
როცა წარსული ტკივილით მძახის.

​წვიმს და ფილაქანს  ასკდება სხივი,
რომელიც კრთება ლამპიონებიდან,
გულში ჩაწყნარდა ძველი ტკივილი,
რადგან გამოხველ ილუზიიდან.

​შენი თვალების მძიმე მისტიკა,
ამ ბნელ წყვდიადში  ისევ ანათებს,
მკერდში ბობოქრობს სევდის ტრაგიკა,
რომელიც ჩემს გზებს კვლავ მიანათებს.

​ღამე ილევა, ქრება ვარსკვლავი,
წვიმის მუსიკა სულში ნელდება,
მე შენი ნაზი ვარდის,თავთავი,
მჯერა, ამ ღამით მომევლინება..

03,06,2026,ო.ზოიძე ავტორი უცნობი რომანტიკოსი..