უმორალოებს:

უმორალოებს:

ნეტავ საიდან ამდენი ბოღმა,
სულში რატომ გაქვს ბნელი ლამპარი,
ჭაობი გითრევს  ბინძური ღრმა და
შენ თვითონ გჯერა შენი ზღაპარი.

ვხედავ მიდიხარ უფსკრულის პირას
დაბოღმილი და შურით გამსკდარი,
შენ ვერ გაიგებ კაცი სად იარს,
სული არაგაქვს კაცის სადარი.

თავად რომ ირქმევ შემოქმედს პოეტს,
სული კი გიყმუის ბინძური მყრალი,
არ გეხატება სულზე პორტრეტი,
რადგან  არაგაქვს სულში მორალი.

ბნელში რომ ზიხარ და თან კაკანებ,
კვეცხის დებასაც მალე ისწავლი,
გხედავ იცოდე როგორ კანკალებ,
გხედავ  გულზე რომ გაქ ჭვალი..

იცი პოეტებიც ვისვრით ჯიბიდან
და  თან არასდროს ვაცდენთ საფეთქელს,
პოლიცელი თუკი გაგვჩხრიკავს-
შენ გიპოვის, რადგან,ჯიბეგვაქვს გამოხეული..

პოეტები ვართ სულით მდიდრები 
შენაირები ჩვენთან ვერ მოხვალთ
კაცებად ჩნდებით მერე ვირთხდებით
გილოცავ გადარჩი დღეს მაგრამ დაგენძრა ხვალ...

არ მაქვს ბიძიკო შენი ნერვები
შენაირებთან დროს არვკარგავ 
უბრალოდ გამოვიყენე რითმები
და გეკითხები რომ გაწელო სადამდე გახვალ...

ან როგორ ბედავ ან რას ფიქრობ,
რა მარკების ცდილობ მიღებას,
შენაირებს  უგზო უკვლოდ ვაქრობ,
გაფიცებ არ მოგბეზრდა პირში აღება.....