მთების მწვერვალებს


*********
მთების მწვერვალებს
მზე კვლავ ეხება ცისკარს,
უძველესი მიწა
ოქროს სხივებს ისხამს.
​წმინდა ტაძრები
წარსულს ჩურჩულებენ ისევ,
საუკუნეთა
ექო შორიდან ისმის.
​ერის დიდება
ხალხის გულებში ცხოვრობს,
მშობელ მხარესთან
დგომა ბოლომდე ღირსობს.
​არ უღალატო,
გულში ატარე მარად,-
მამულს შეწირე,
გადაეფარე ფარად!
​თუკი ავდარმა
შავად დაფარა ზეცა,
მტრისგან მუქარა
რისხვად ქვეყანას ეცა,
​ვაჟკაცს ეკადროს
მხოლოდ ერთგულება წმიდა,
როცა სამშობლო
განსაცდელის ზღვართან მივიდა...
​ქვეყნის ტკივილი
გულზე ისრად რომ გხვდება,
მტერთან შეტაკება
სულის გამარჯვებად რჩება.
​არ უღალატო,
გულში ატარე მარად,-
მამულს შეწირე,
გადაეფარე ფარად!
​ხოლო თუ დილამ
ნათლით გათენა კვლავაც,
თავისუფლებამ
ფრთები გაშალა მართლაც,
​იყავ გუშაგი,
იყავ დამცველი მიწის,
რომ წარსულის გზას
ღირსებით გაჰყვე ფიცის.
​საქართველოსთვის
ლოცვა აღევლოს ცამდე,
ქართულ სულს შენი
რწმენა და სინათლე ჰფარავდეს.
​არ უღალატო,
გულში ატარე მარად,-
მამულს შეწირე,
გადაეფარე ფარად! 

17,08,2026, ო.ზ (უცნობი რომანტიკოსი)

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი