დეკა;

დეკა:
​
ქარმან აიშვა აფრები,
მთებს გადაუარა მძვინვარედ,
ეგ შენი ეშხი ჩემს გულში
მოედინება მდინარედ.
​კლდეზე ამოსულ ნორჩ დეკას
ვერ დაამონებს ზამთარი,
ეგ შენი სახის ნათელი
გულს მიზის, როგორც ლამპარი.
​მთად გადმოფრენილ შავარდენს
მკერდს უგლეჯს ქარი მალია,
შენი ფარული ტრფიალი
ჩემი სულისთქმის ალია.
​კლდენი შესცქერიან ხეობას
ამაყად, ურყევ ნებისა,
ჩვენს სიყვარულსა ვერ დაშლის
სუსხი სამყაროს ვნებისა.

01,12,2019,ო.ზოიძე უცნობი რომანტიკოსი.