ლურჯი ელეგია;

ლურჯი ელეგია:

​ცისფერ ზღვის პირას იწვის ქვიშა და იწვის ქარი,
როგორც სიმბოლო გაუგებარი, ბნელი სევდისა,
ჩემს სულში ახლაც შენი ჩუმი ნაბიჯი არის,
როგორც ლოცვა და გაფრენილი სული გედისა.

​მონატრებაა ეს ზაფხული, თუ სულის დაღლა?
სადღაც ხომალდი იკარგება, როგორც ოცნება,
მე მხოლოდ შენი ჩრდილის მინდა მჯეროდეს ახლა,
სადაც მზე სისხლის ალმურით და ნექტრით თავდება.

26,09,2025,ო.ზოიძე უცნობი რომანტიკოსი.