,,თავისუფალი ფიქრი"

მთაო, ღრუბლებში გახვეულო,
ამაყად მდგარო მარადის,
შენს კალთებს ვანდობ ჩემს ფიქრებს,
რაც გულს ტკივილად გადადის.

ქარმა მითახშოს კლდეები,
ჩანჩქერმა კვლავაც იქუხოს,
მხოლოდ მართალმა სიტყვამა
ჩემი სიმშვიდე ირწმუნოს.

არ ვეძებ სხვისას არაფერს,
ჩემი მიწა მაქვს, ჩემი ცა,
თავისუფლების წყურვილი
მანამ მაქვს, სანამ სული დგას.

ვაჟკაცის სიტყვა საქმეა,
ქარიც ვერ წაიღებს უბრალოდ,
ვინც მართალია ამ ქვეყნად,
მისი ვარსკვლავიც იბრწყინებს!