ფაიფურის სვეტში თეთრი ზურმუხტი

თეთრი მდინარე, ცოდვებით სავსე,
იღვრება ცივი, იღვრება მწვავე.
არც ყავა დილის, და აღარც ძილი...
მოედინება ცხელისგან ცივი!

ფაიფურის სვეტში იკარგება კვალი,
საიდუმლოება დილის ბურუსის.
საამური გრძნობა ასე წარმავალი?
ფაიფურის სვეტში.. თეთრი ზურმუხტი!