გაძრცვილო

საქართველო, ძარცვილო 
და სუდრით შემამკობელო,
მრავალი ქართველის შენ 
თავადვე მპყრობელო,
ოდეს ძმებით დატვირთულო 
ახლა დაობლებულო,
ოდეს გმირთა მშობელო და 
ახლა ზაკვართ უღელო,

როდის უნდა გაიღვიძო 
და მოისხა ლაბადა,
ქოჩში ხელი წაჰკიდო და
დაუძახო აცხა და!
უწინ შენ დანახვაზევე
მტერმა შიში აცხადა,
ახლა კიდე  თვინიერი
რა პირკრულად აალდა.

საქართველო ძარცვილო და 
სუდრით შემამკობელო,
ახლა კიდე მტრების ტრფობით 
გაპოხილო ეულო,
კარგი წახდა წარსული და
შენ აღარა იცრემლო,
ოდეს გმირთა მშობელო და 
ახლა ზაკვართ უღელო.

როს გაბრწყინდები,
როს გალხინდები,
როს განგადიდებს ქართველი
როს დაგიბრუნებს მთა-ველი;
არ დაგვივიწყო, გული გვტკიოდა,
ბალღობიდანვე ცრემლი გვდიოდა,
ყოველი დღენი შავად გვინთია,
შენი სახელი ყველგან გვიქია,
თუნდაც ეულო, მარტო სხეულო,
მპყრობელო ჩვენო გულთა!