რაღაც იყო
ჩემს ფიქრებში ვიქმნი პოეზიას, სადაც ერთადერთი დიდი მელოდია ანგელოზის ხმა და ფერთა ედემია. სარკის წინ მჯდომი შენი მონალიზა, ისმის აკვნის რწევით ფიქრთა სიმფონია, სიყრმის მეგობრობა შენი ხავერდია, გსურს შენც, თუმცა ჩრდილი უარზეა.
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
0 კომენტარი