კიბე


არ გეყო ცნობიერება მე ისევ არ შეგეჯიბრე,
ნუ ჩამიდგები ჯიბრშიი ამიყვანს ზეცამდე კიბე,
ჩამიყვანს ფსკერამდე ზღვები და მინდა მწვერვალებს მიწვდე,
მე მინდა უკეთ დაფიქრდე უბრალოდ ფიქრი დამითმე.
დავიდავრ ისევ ღამით მე და შენ უარყოფას ვითმენ,
და ეს ბოლო სამი თვე რატომღაც არ გაირითმე,
რით ვერ გაიგე რით ვერ , რომ ამ ემოციას ვითრევ,
ნაწერია მეტია ვით ყოველი თქვენი სიმდიდრე.

მის:  ვიცი წინაპრები შარმი აქვს,
რასაც ქარი ვერ მოიტანს ისიც ქარს მიაქვს,
ვიცი აზრი აქვს , ვეღარ მოიშუშებს ნატყვიარს,
მინდა საზღვარი ჩვენი გადაცდეს დარიალს,
ყველა შეთამულებას ვარღვევ, 
კავკასიის ფერდობიდან ნაკადულებს გასმევ,
შენ თუ ამ სამყაროს დაალაგებ ისევ ავრევ,
მჯერა ამ დაბრკოლებებსაც დავძლევ და გავძლებ,
მაოცებ და მავსებ თან როგორც ადრე ისე,
მაორებ ჩემს გზაზე და არასოდეს მისმენ,
გაითვალისწინე ასე არ იყო უწინ,
დღეს ყველა ძაღლი მოკვდა ვინ გზაზე ყეფდა გუშინ.

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი