დინება და ქარი

ჩიკო გეუბნება , თუ რად ეუბნება თავს,
თან ეს ემოციები არ დსეუფლება სხვას,
არ უნდ აგავდეს მეგობარო ერთგულება ქარს,
რომელიც თამაშობს და ჩუმად შეთქმულებას გავს,
მე იმედი არასდროს ამომეწურება მწამს, 
ეს მზის სხივები სანამ ჩამოეხურება ზღვას,
ბოლოს როცა საუკუნე ესტუმრება წამს,
დასასრული ჩვენი ვერ მოეტყუება ცას,
არ უნდა დაგეძინოს უნდა იმოძრაო ფხიზლად,
სანან საღებავები გადაიქცევა სისხლად,
სანამ შენი ემოცია გარდაიქმნა ზიზღად,
სანამ ხედი ფერადი შეიმოსება ნისლად.
გაუმარჯოს მშვიდობას ამიტომაც ვართ ომში,
ვინ მიოტავებს კიდობანს , ჩამოუყარეთ გროში,
მე ვარ ერთი პოეტი ვარ მოქცეული ბრბოში,
ამათი პაიკებიც კი გადაჭიმულან მწყობრში,
აზიანე ფსიქიკა და ატრიალე ბოთლში,
მეკობრეებს ლირიკები ჩაყრილი აქვთ რომში,
თქვენ იმენა გაგექცათ საით გაგეგცათ ფიქრი,
დინები და ქარის საწინააღმდეგოდ მივქრი