თაობა

მე ვარ შენი განაჩენი შენ თუ ახლა ბაითობ,
შენ ვერ მღერი ვერაფერს და გთხოვ ნუ ბარი ვაითობ,
მაგ სინათლეს ჩაგიქრობ, აქ თუ ქაოსია შენში,
მე ვარ 220 ვოლტი ამდენ კილოვატურ დენში,
მომიწია მისალმება რომ არ გამომრჩენოდი ,
რავიცოდი თუ ოდესმე სადმე გამოჩნდებოდი,
ვალაგებდი იდეებს და არ გეცნობოდი,
მე ვიყავი სერ რუბერი სანამ კამელოტობდი.
მოგაქცევენ ყურადღებას არ დარჩები ჰაერში,
და ჰაიპისთვის ტრაკის ლოკვას ცოტა ხანი გაეშვი,
სანამ რეპავ სუფრებზე და მოპაპსაო ბარებში,
შენს არ შემდგარ კარიერას დაგისრულებ წამებში.
თუ მიყურებ თვალებში, ავირეკლავ სინათლეს,
და რაც გინახავს ცხოვრებაში სულ თვალები მიგართმევ,
იძახი რომ დღეს ჰიპ ჰოპს თითქოს მხრებით მიათრევ,
მე ვიძახი რომ ჰიპო ჰოპში საერთოდ არ გიმართლებს.
იმიტომ რომ სხვა დრო არის სხვა ეპოქის მისია,
იმას რასაც ახლა დაწერ , ვფიქრობ უკვე სხვისია,
შენთვის ცოტა უცნაური აზრთა სხვა და სხვაობა,
ჩვენთვის უფრო ნიჭიერი არის ჩვენი თაობა.