ასაღამოება


⚫ Ა ს Ა ღ Ა Მ Ო Ე Ბ Ა

მაღლა ამოტანილ, ასერგას ინჩით,
სოფელს ბური ედგა ესე, ვით ქაფი.
შმაგი მდინარე ხარ, ასე გასინჯეთ,
ვითომდა, ნაპირებს ესევი თქაფვით...

ქარმა, მიმხედავმა, ვით ექიმმა, რტოს
მიაწყვიტა ჩიტი. მიწურ ულამზე*
ისხდნენ ბრმა თაგვები. ვიდექი მარტო.
ფაფხურობდა ჭასთან, მიწურულა მზე,

აურაცხელით და დიდ აურითა.
ცეცხლში დაიხარჯოს, დე, თრიქვით*! ხეში*
ჩრდილი იზრდებოდა- დედა უვლიდა, 
მოდიოდა ღამე თეთრი ქვით ხელში...

თამთა მუმლაძე ✏️

*ძვ. ნადი;
*თრევით ((კუთხ.) (იმერ.));
*ნაქსოვი.

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი