დედას


ბევრი ვიფიქრე,თუ რა დამეწერა,
მუზამ სულის ბოლო წერტილს მიაღწია.
ყველა ამოსუნთქვა,ყველა სიხარული,
ღმერთმა შენით შექმნა,შენით მიხარია!

შენით ვცოცხლობ ქვეყნად,ყველაზე ძვირფასო!
გრძნობით შემიმკია ჩემი სიყვარული!
და ჩნდება შეკითხვა- რა არის სიძლიერე?!
როცა სხვისთვის ასე მედგრად გიძგერს გული.

სწორედ ის მხატვარი ,ჩვენი შემოქმედი..
რომელმაც გვიბოძა დიდი საჩუქარი,
სიცოცხლის სურვილი და მისი შეგრძნება
სწორი გზა და ია- ვარდი სანუკვარი.

დედა სიწმინდეა,დედა დამცველია,
ზოგჯერ მებრძოლია,თუ კარნახობს ბედი
და ასე მოვდივართ დედის მფარველობით,
პირველი სიყვარული,ჩვენი შემოქმედი!..

გვანცა ციცქიშვილი 03.03. 2023წელი..

თან მებოდიშება,ძვირფასი ვერაფერი გიყიდეო..❤️❤️❤️❤️❤️

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი