შემოდგომა
შემოდგომა ხვალიდან გზებზე გაჩნდება თოვლი, მაგრამ არ მინდა, ეს თეთრი იყოს; გადმოგვაყარეთ, ხეებო, თქვენი თქვენი კაბების ქსოვილი, ხენო! და ათასფერად მოკაზმულ ტყეში თმაში ღიმილით ფოთლებს ჩაგიყრი; არ დაიმორცხვო და არ გაბრაზდე - იქნებ ესაა, რაც უნდა გთხოვო. ხელებს მოგაბჯენ წელზე და შემდეგ დაგატრიალებ შენ, ჩემო მზეო! ხელს ხელთ ჩაგკიდებ, ჩემო გვირილავ, გზებზე, ფოთლებში ჩვენ გავექანოთ. წინ გავექანოთ, წინ გავექანოთ, იქნებ გამოგყვნენ შიშველი ხენი! ჩვენ შევიფაროთ ამ ცივ ზამთარში, ტანს მოვახვიოთ უფოთლო ხელნი. შემოვიკედლოთ ყველა მგოსანი, ყველა გვირილა ჩვენთვის დავნამოთ, ყველა მერცხალი ჩვენ გავაცილოთ, არ გავატანოთ თბილ მზესთან ქარი. ასე ვიაროთ მთელი ცხოვრება, გადავიაროთ ხენი და ტყენი; თუმცა არ მითხრა, რომ არ გიყვარვარ, - მაშინ დამცვივა ფოთოლნი, ცრემლნი. 00:07 01.09.2026 თეგაძე გელა 2026 წლის სექტემბრის პირველი დღის პირველი ლექსი..
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
0 კომენტარი