ცოტნე არჩვაძე

პოეტი, ფილოსოფოსი

0

Fiction


ეს ლოდინი უსასრულო გამუდმებით მძლევს,
დაღლილ სულში იმედი კი ძველებურად ძევს.
ცხოვრების ქარი იალქანს სადღაც მაღლა წევს,
ჩემი გვამი დაღლილა და ხის ქვეშ წყნარად წევს.
კომენტარები (0)