ტერენტი გრანელს და გალაკტიონს


მარადიული და უსასრულო 
მოსჩანან ლურჯი ჰორიზონტები.
ტერენტი გრანელს და გალაკტიონს 
ცის ლაჟვარდებში მივესალმები.

თქვენ გსურდათ რაღაც გამოუთქმელი,
არ გსურდათ მიწის ვიწრო კალთები;
და გშურდათ ქრისტეს ზეცად გაფრენის.
პოეზიაში მარად დარჩებით.

მეც მიყვარს ფრენა და ლაჟვარდები, 
სადაც ეს სული ჰორიზონტს მისდევს.
უსასრულოში გადავვარდები
და მარადიულს წამად მივიჩნევ.

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი