ბედობა

დაკარგავს და მერე ეძებს
დარდს უმატებს საწუხარს,
ფრთაფარფატა თეთრი ფიფქი
ათოვს ხსოვნის სახურავს,
და ეს ღამე საზიარო 
ახლა მარტო მენდობა, 
დილით დუქანს ჩავუარე 
წლებს ვუთხარი შენდობა,
ნეტავ ისე დამათოვა
 ის ბავშვური ბედობა!