არ გელოდები


არ გელოდები!
 რა მწარეა
 ამის გაფიქრება...
 წლები შერცხლილი
 კრთის განაციები,
ცხრაწყაროს აყვავდა
 ლურჯთვალა იები
 და აკაციები!
 შენ არ დაბრუნდი! 
 ახლა მოწყენაა
 ჩემი მასპინძელი
 სული ობოლია,
 ზვაობს საწყაული,
 ჰქვია დამარცხება
 თუ ვერ გაუძელი,
 და თუ გაუძელი
 ჰქვია სასწაული!

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი