***


გახსოვს ის ღამე პირველი ტრფობის,
ვარსკვლავთა თრობის
და მარტო ყოფნის?

შენს თბილს კალთაში ჩარგული თავი,
განაბე თვალი,
ათრთოლდი, ქალი.

კითხულობ დღიურს — მწარე ფურცლები,
რჩება უცვლელი
და განუცდელი.

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი