გახსოვს ის ღამე პირველი ტრფობის, ვარსკვლავთა თრობის და მარტო ყოფნის? შენს თბილს კალთაში ჩარგული თავი, განაბე თვალი, ათრთოლდი, ქალი. კითხულობ დღიურს — მწარე ფურცლები, რჩება უცვლელი და განუცდელი.
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
© POETRY.GE 2013 - 2026
0 კომენტარი