08.08.08

გათენდი, მალე გათენდი ღამევ! -
ზეცას აჰყარე შავი სამოსი. -
საუკუნეა ოცნებით ვათევ,
ოცნებით, მზიან საქართველოსი!..

დედაო ღვთისავ, მზეო ნათელო,
შენი ხვედრია მიწა ქართული. -
გულდაფლეთილი, მუხლმოდრეკილი,
ბრძოლით დაღლილი და დაქანცული...

შენი ცრემლია ყოველი წვიმა,
როგორც ჯვარცმული ერის მშობელის...
და რამდენჯერაც შენს ხატთან მივალ,
ცრემლი გაქვს თვალზე შეუშრობელი.

გთხოვ ნუღა ტირი დედაო ღვთისავ
შენა ხარ ჩვენი თავშესაფარი
და ვინც ამ ედემს და ვენახს ვიცავთ,
სულში აგვინთე რწმენის ლამპარი!..

განა შემშვენის დარდი და სევდა?!
განა შეგკადრე ბედზე ჩივილი?!
მინდოდა მხოლოდ, უბრალოდ მეთქვა,
რომ მენატრება შენი ღიმილი, -

ღიმილი როგორც ცისკრის ნიშანი
რომ ივერიის მოდის დიდება! –
ნიკოფსიიდან დარუბანდამდე,
შენის წყალობით, რომ გაბრწყინდება!...

ეძღვნება ჩემს აფხაზეთს და სამაჩაბლოს, სრულიად საქართველოს, ღვთისმშობლის წილხვედრს.....

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.