Lacrimosa


Lacrimosa

თანდათან ვშორდები შოშიების დამფრთხალ გულისკარს, 
რკინა-ბეტონი ხდება სახლი ~ 
უღმერთო ცებით.
უღრუბლო  მხარე,
ნასეტყვარი ძახილის ექო,
დაკეცილ ქაღალდზე მოჩანს 
მტვრისფერი გზები

უთოვლელ წარსულს, 
სიყვარული გადახდის საბანს,
პირს მოჰბანს დალეწილ ნეკნებს ~ მომავლის სიტყვა,
შთანთქავს ყველაფერს,
რაც არის ყალბი
და ცივ სამარეს მიაბარებს 
ფრთებსა და ნიღაბს

აღარაფრის აღარ მჯერა,
ფრესკები ჩემში ჩუმად მიდი-მოდიან
სიჩუმეს დაუფლებული გიზგიზებს ალი,
კვდება სიშორე,
სიჩუმეში ლულავს პირის ღარს,
და სწყდება ცრემლი
დაჟანგებულ ~ ნაღმერთალ ცას

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი