შენ ხარ დილა

შენ ხარ დილა - მზის პირველი სხივი
და ფოთოლზე ცვარი - შენი სუნთქვა.
როცა გიმზერ, ჩემთვის ჩუმად ვამბობ:
მიყვარხარ გულით, უკვდავად, ურცხვად.

შენ როცა იღიმი, ცა ზარებს რეკავს,
და მთები ტაშს კი უკრავენ ქარში.
შენი თვალები ჩემში იძირება,
როგორც მზე ზღვაში - ვრცელსა და ღრმაში.

ყოველი წუთი მე შენით ვსუნთქავ,
შენი ტკივილი ხომ ჩემიც არის.
მიყვარხარ ძლიერ - არა სიტყვებით,
არამედ სულით და მთელი ძალით.

შენ ხარ დილა - მზის პირველი სხივი
და ფოთოლზე ცვარი - შენი სუნთქვა.
როცა გიმზერ ჩემთვის ჩუმად ვამბობ:
მიყვარხარ გულით, უკვდავად, ურცხვად.

📝 ავტორი: ზურა ჯამბურია