სთვლემს ტყის ნაპირი


სთვლემს ტყის ნაპირი გადავერცხლილი,
უხმო ალერსით ეკვრის ტოტი ტოტს.
დასძინებია ალერსიან ბაღს,
დასძინებია სევდიან წალკოტს...
ვარსკვლავიანი შუაცა ბრწყინავს,
შუაცა იწვის, დნება ნელ-ნელა...
მოგონებათა ელვარებს სარკე,
მაგრამ ჩემს გულში ისევე ბნელა.
ვეძახი სულს და ხმას არვინ მაძლევს,
უხმო ალერსში ეკვრის ტოტი ტოტს,
დასძინებია ალერსიან ბაღს,
დასძინებია სევდიან წალკოტს...

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2024

@ კონტაქტი