ირმა თხინვალელი

ფილოსოფოსი, ლინგვისტი

0

დაბრუნება


მარტოსულობამ გისოსებით დასერა ზეცა...
თოკის მარყუჟი კვლავ ეხება გაყინულ კეფას...
ჩაკეტილ წრეებს ენარცხება გულმკერდი ცხელი...
ღამის ტუსაღი ცისკრის ვარსკვლავს ამაოდ ელის...

* 
- და აღარ შედგა სუიციდი?
- წამებს ვუცდიდი,
იმედის ფეთქვის,
შენთვის და ჩემთვის...

2010 წ.
კომენტარები (0)