ნეტავი


მე რაც სიყვარულს ვუტანჯუვარ,
ნეტავ დროებავ!
სხვაგვარად მხოლოდ უქმად ვზივარ, 
ამაოებად.

მე რომ მქონია სიმართლისთვის 
თვალის სწორება,
ნეტავ ისეთი ვარსკვლავისთვის 
გაცისკროვნება. 

მაგრამ განთიადს ხომ არ უყვარს 
ბნელის ცხოვრება?!
სხივი ანთია და ცას უქადს 
გამოსწორებას.

ნეტავი, რაც მე მყვარებია 
ნეტავ მოესმას.
ნეტავი ფიქრნი ტანჯვებიან 
ტალღას მოეცა.

მაგრამ მე მჯერა ამ ტალღებში 
არ დამტოვებ და 
იმის საშველად გადახტები, 
ვინაც გმონებდა. 

მაგრამ მე მჯერა სასწაული 
ისევ მოხდება
და გრძნობა შენით გამსჭვალული 
ვეღარ მოკვდება.

ეს ტანჯვაც ჩემით გატანჯული 
საქმეს მორჩება 
და ტანად მგზნები სიყვარული 
გამიორდება.
0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2024

@ კონტაქტი