არარაობა

ვეწევი ისევ ერთ ღერ სიგარეტს 
ლოთივით, ღვინით ვიქარვებ დარდებს
დავალ უღმერთოთ და სევდა დამაქვს
ვეღარ უშველა ღვინომ ტკივილებს

დადუმდა ერთად ყველა ხმა ჩემში
მხოლოდ შენ ყვირი, ჩუმად და უხმოდ
მე ამას, იცი? მაშინვე მივხვდი 
როცა შემახე ხელები სულში...
მე მაშინ მოვკვდი, ვფიცავ ბოლოჯერ 
მაშინ ვიწამე,
მაშინ დავეცი,
და აღარაფერს აღარ აქვს აზრი
თუკი წახვედი...

ქრიან ქარები და მე ვნებდები 
ყველაფრით დაღლილს
ვისერავ მაჯებს 
ჩემი სხეული დაგლეჯილ სახით
გამოფიტული დაჰყვება ქარებს

ყველაფერს დავთმობ,
ყველაფერს მოგცემ,
სულში ჩაგბერავ ჩემს ბოლო სუნთქვას
სისხლს გადაგისხამ,
შენს გამო მოვკლავ
არარაობად ვიქცევი
თუნდაც,
თუნდაც დაგიწერ,
ლექსებს ურითმოს
მე შევიძულებ ყველას, ვინც გძულდა
საკუთარ თავსაც მოვუღებ ბოლოს
გავნადგურდები
გამოფიტვამდე

დადუმდა ერთად ყველა ხმა ჩემში
მხოლოდ შენ ყვირი, ჩუმად და უხმოდ
მე ამას, იცი? მაშინვე მივხვდი 
როცა შემახე ხელები სულში...
მე მაშინ მოვკვდი, ვფიცავ ბოლოჯერ 
მაშინ ვიწამე,
მაშინ დავეცი,
მაგრამ არაფერს, აღარ ააქვს აზრი,
თუკი დამტოვე,
თუკი წახვედი...

ე. მარღია