მეთერთმეტე სტუმარი

მ ე თ ე რ თ მ ე ტ ე       ს ტ უ მ ა რ ი

ხელის დაქნევაც ვერ მოვასწარი...
ქარმა წაიღო, რაც მოიტანა.
მხოლოდ ტკივილი დარჩა იგივე - 
არც მოიკლო და არც მოიმატა.

ყველა უარი და ყველა ფიქრი
მოვინანიე, შენ რაც გიხილე.
ერთი რამ მიმაქვს საგზლად ცის იქით - 
ცოდვა, რომელიც ვერ გაგიმხილე.

ცელი წვივებში მომისვა ბედმა,
ტრიალ მინდორში გავხევდი უბრად:
სუფრა ათ კაცზე იყო გაშლილი
და მეთერთმეტე მივსულვარ სტუმრად.

კარი, რომელიც მომავალს აღებს,
ამ სიყვარულმა მთლად გადარაზა,
შენ კი მიდიხარ აუღელვებლად,
როგორც სოფელში მიდის შარაგზა.

და შენც წახვედი...