ჭადარი

ჭადარო, შენი ვაება

გულს მომწოლია სევდადა.

იქნებ კიდევაც გაშალო

შენი ყლორტები ზეცადა.

მაგ დღის იმედით ვსულდგმულობ,

რომ გაიხარებ, ქართველო.

მუმლი ვერ მოგეკარება,

ჩაუქრობელო სანთელო.