შებინდება

შებინდება - ჯონ კლარი (1793 - 1864)

მზე დაიწურა დიდი ხანია,
ქარებმაც რხევა შეწყვიტონ, ეგებ.
ყორნები მისდგნენ თავის ბუდეებს,
ქათქათა ცხვრები გორაკზე შედგნენ.
წრიულად როკვა სურდათ ღამურებს,
ბუ კი აფრინდა სავსე ბეღლიდან.
მოვანებული ყვითელი მთვარე
დაჰქათქათებდა ნამჯას ზევიდან.
ჭირხლი წამებში მოედო ბალახს,
დაახამხამა თვალი ვარსკვლავმა.
დასავლეთს ენა შეახო ნაზად
მდინარის პირას წყვდიადის კვალმა.
და მდუმარება უღრმეს ძილივით
სუნთქავს დაბლობზე, ტყე ფარავს მიწას.
სამყარო ნეტარ სიმშვიდეს ეყმო
გადაქანცული და ზრუნვით მიწვა...

Evening - John Clare (1793 - 1864)

The sun sets long ago,
The winds are calm and still;
The rooks have gone to roost,
And sheep are on the hill.

The bat is wheeling round,
The barn owl flies from the barn;
The yellow harvest moon
Shines on the stubble shorn.

The dew is falling fast,
The stars begin to blink;
The west is growing dim
Above the river’s brink.

And silence like a sleep
Breathes on the wooded plain;
The world seems wrapped in rest,
And soothed of care and pain