წარსულთან შეხვედრა

ნაზი წვრილად, შეუმჩნეველი 
გოფრესავით, წამოსულ ნაოჭებად,
ცოტათი შევერცხლილ ჭაღარას,
შეღებილი თმის დაფარვით....

შენი განვლილი ცხოვრების მიპარვით,
თითქოსდა მასთან შეხვედრის 
სიამოვნებით და-ვაი, რაოდენ 
გულის ტკენის მალვით, დაფარულ 
ვითომც სიცილით, მის უკან სქელი 
ფენა ფარდაგის ჩამოფარებით...

შენ ისევ ის დამარცხებული გგონივარ 
კიდევ? მაგრამ, ვაი რომ ვაგლახ,
ღმერთის ამოფარებით, მისი ნუგეშით, 
მადლმოსილებით გადარჩენილი!

შენ ისევ თითქოს და ძალიან კარგი,
ბრძენ მოსილი, თავის შერხევით,
ქედმაღალი, ყოვლის მცოდნედ 
მოვლენილი რომ გგონია თავი,
განვლილი ცხოვრებით და 
გასავლელი ცხოვრებით მოგჩვენებია,
მართალი თავი?
 ვითომ ყოვლის მფარველი,
მაგრამ მლიქვნელი,
შენს სულს დაბუდებია,
ყოვლის სიძულვილის მანკით,

მე კი თავხრით, დიდი სმენით და 
მოთმინებით, ვებრძვი ჩემსა სულსა,
ცოტაც და საათის გასვლით,
ამოვიოხრებ და აი დასასრულს 
მიღმა, მადლობა უფალს ამ
დათმინებისთვის!!!
რაც კი დამითმენია წყლის 
ბორბლის ტრიალ-ფრიალით!!!