ტკივილი


დაეშვა ფარდა, მოკვდა თეატრი
ჩემგან მხოლოდღა დარჩა რა ლეში
ცხოვრება მორჩა ლაღი, ფერადი
მოვხვდი უსრულო ჯადოსნურ წრეში

ყველა იარა, ყველა ჭრილობა
მაწვალებს , მშხამავს ცბიერ გველივით
მხოლოდღა მუნჯი მოწყენილობა
და ძველი ყანა გადათელილი

თავს არ მანებებეს და უფრო მზარავს
მხეცური ძალით ყველგან მდევნის ის
მომიჩურჩულებს მარტოდენ ქარი
მტვერიდან აღსდექ როგორც ფენიქსი !

შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.

0 კომენტარი

© POETRY.GE 2013 - 2026

Facebook Telegram კონტაქტი