ტკივილი
დაეშვა ფარდა, მოკვდა თეატრი ჩემგან მხოლოდღა დარჩა რა ლეში ცხოვრება მორჩა ლაღი, ფერადი მოვხვდი უსრულო ჯადოსნურ წრეში ყველა იარა, ყველა ჭრილობა მაწვალებს , მშხამავს ცბიერ გველივით მხოლოდღა მუნჯი მოწყენილობა და ძველი ყანა გადათელილი თავს არ მანებებეს და უფრო მზარავს მხეცური ძალით ყველგან მდევნის ის მომიჩურჩულებს მარტოდენ ქარი მტვერიდან აღსდექ როგორც ფენიქსი !
შეგიძლიათ გააზიაროთ მასალა, თუ მიუთითებთ ავტორს.
0 კომენტარი