საღამო აივანზე

ზაფხულის ძალით სუნთქავს ბათუმი
ვარ აივანზე, მაქვს ლუდის ქილა
საუბარში ვარ ანასთან გართული
მტკივნეულ ფიქრებს წყვდიადში სძინავს

ლამპიონები ქუჩებს ასკდება
ქუჩის ფარნები, ყვითელი მნათობი
თითქოს ხეებში ფიქრებად დნება
და შიგ ჩაამწყვდევს ქარებს გათოკილს

ეს იმპრესია გულს ესალბუნოს
საღამოს ბინდი, ბინდი კრიალა
ჩემი პოემა, სევდის ფსალმუნი
და თეთრი მთვარე, ზეცის იარა ▪︎