აკუტაგავა

თითქოს მიწაში ცოცხლად მარხია
აკუტაგავას უკვდავი სული
კბილანა ბორბლები, კბილანა ბორბლები
და სამუდამო ღმერთების შური

ჭერამს აუდის გვამების სუნი
როგორ უბრალოდ კვდება ჭერამი
ამატერასუ შენს გამო ღმუის
მაინც ვერ აღწევს სხივი შენამდის

გტანჯავდა ძველი ედოს ლანდები
და საკურების გაავრორება
სად ჩამოვარდი იკაროსივით
მიწაზე იშვი გაუცხოებად

ქარიშხლიანი ვნებებით სავსე
სულ ახალგაზრდა იქეცი მიწად
სიცოცხლეს სული ვერ შეეთვისა
და ამბოხებულ სიგიჟედ იქცა

სიმინდის ღეროს ჰგავდა ნერვები
როგორ ადვილად სული გტკიოდა
საკუთარ სისხლით შეჰქმენ ნირვანა
სად უფსკრულს შენი თავი შიოდა

ჩემს ბავშობაში ელვად ჩასახლდი
შენით ვისწავლე ცხოვრება მწარე
მოხვედი მიწად უცხო ვარსკვლავი
და მოკვდი ისე ვერ შეიცვალე !